كي بود كي بود ، من نبودم

خدايش ما عجب آدمهاي هستيم . توي هر اتفاق به جاي اين كه مقصر اصلي رو پيدا كنيم ، يا به يه آدم بي گناه گير مي ديم يا به جاي تنه فقط سرشاخه ها رو مي زنيم .
نمونه بارزش همين حذف شدن تيم ملي اميد از مسابقات المپيك. اين تيم هم درست در زماني كه به آن اميد بسيار بود با نا اميدي و ياس حذف شد و ما به جاي مقصر مدام گير مي ديم به مدير محترم فدراسيون فوتبال و طرز مديريت ايشان . البته سه تن از نفرات كه در اين مورد خبطشان از بقيه خيلي بيشتر بود تنبيه شدن ولي فكر مي كنم يه چند نفر ديگه هم هستن كه بايد تنبيه بشن.
گناهكار رديف يك خود بازيكنه. چه معني داره بازيكن حساب اخطارهاش رو نداشته باشه . بي خودي كسي به جاي نمي رسه ، اگه اون بازيكن حساب گلهاش رو نگه نداشته بود و هر گلي كه از زمان بچگيش زده بود رو حساب نمي كرد هيچكي نمي فهميد كه ايشان 100 تا گل زده ، پس مقسر اصلي خود بازيكن دو اخطاره تيمه .
مسابقه اس ام اس برنامه 90 ثابت كرده ، در كشور حدود 2 – 3 ميليون نفر هستن كه فوتبال رو با دقت و ظرافت خاصي دنبال مي كنن . خوب پس نتيچه مي گيريم اين عده مقصرين رديف بعدي هستن . چطور اين نفرات خودشون رو درگير موضوعه كوچيك و بي اهميت جابه جاي يه تيم ورزشي از يه استان به استان ديگه مي كنن ولي حواسشون به اخطارهاي بازكنان نيست . اگه اين عده قبل از اعزام تيم موضوع دواخطاره بودن بازيكن رو اطلاع مي دادن ديگه اين مشكلات پيش نمي اومد .
گروه سوم مقصرين (البته با يك درجه تخفيف ) قشر زحمت كش فوتبال يعني ارباب جرايد (اونهم از نوع ورزشي و وزينش) هستن . اين دوستان هم اگر با ديدن ليست اعزامي اين موضوع رو به كادر فني اطلاع داده بودن اين مشكلات ديگه پيش نمي اومد .

آقاي كفاشيان ، باور كنيد معذرت خواهي شما اون هم بعد از گذشته 5 روز دردي از ما دوا نمي كنه . حتي استعفاي شما هم فكر نمي كنم كاري از پيش ببره ، چون شما در اين مدت كه در فدراسيون هستيد مطالب خيلي زيادي در مورد فوتبال يادگرفته ايد كه تا قبل از اين حتي روحتان هم از آنها بي خبر بود و بي شك نفر بعد از شما تا بخواهد اين موارد را بياموزد چند سالي خواهد گذشت .
آقاي كفاشيان شما مي گيد با رفتن شما چيزي درست نمي شه و اين سيستم هست كه بايد اصلاح بشه ، ولي آيا سيستم با وجود شما اصلاح مي شه ، كه اگر اصلاح پذير بود بايد در طول اين مدت نشانه هاي از تغيير در ساختار آن ديده مي شد ، كه نشد .

آقاي كفاشيان بي خيال ، بر مسند رياست تكيه زن و خوش باش ، ما هم با باخت هر روزمان مي سوزيم و مي سازيم.
درد دلي از : هميشه در سفر . . .

برچسب‌ها: كفاشيان, تيم اميد